19/4/2007 - BİR ZAMANLAR YAZDIĞIM KARALAMALARDAN PARÇALAR :)
Özlemek bir gülüşü bir sesi bir bakışı bir dokunuşu.
Söylendiği zaman herkesin güleceğinden korkarak söylenmeyen bir hitap şeklini özlemek. Muzur bakışlarla yapılan konuşmalarda senmiydin benim ben olmama sebeb olan diye düşündüren gözlerdeki bakışı özlemek.
Ve geceler günler geçerken apansız dur diyemezken zamana.
Özlemek bir sıcak ve o kadar terli eli özlemek.
Dokunmak kanının sıcaklığını hissetmek.
Ve tüm özlenilenleri toplayıp eşitlikte özlenileni bulmak.
Herkesin bir özlenileni bir özeli var mutlaka.
Genelleme yapıyorum kusura bakma rahatlıkla diyebilirsin BEN İSTİSNAYIM !!! Buna karşılık çok güzel bir atasözü var lugatımda İSTİSNALAR KAİDEYİ BOZMUYOR son zamanlarda. Özlenilene gelince tekrar çoğunlukla bilmektedir ne kadar özlendiğini ve aynı orandada bilmemektedir özleyenin ne kadar özlediğini özel numarayla bırakılan çağrılar ve ortalaması 4 saniyeyi geçmeyen suskun beklemeler olmasa.
Herkesin bir özeli var ve bu özel ne kadar özelse aynı oranda genel.
Nasılmı hemcins muhabbetlerde veya karşıcins muhabbetlerde bundan bana iş çıkmaz diye düşündüğü anda anlatmak istiyor insan özelini.
Özlenilenle yaşanan bir anı veya anıyı.
Aynada kendisine anlatmaktan yada tekliği yaşarken özleneni düşünmekten, daha fazla haz veriyor heralde biz ademoğluna.
Ve anlatıyor korkmadan susmamacasına. Ama bitiyor sonuçta anlatılanlar özlenilenle biten sonu sadece özlem kalan ilişkisinin bittiği gibi.
Sessizlik çöküyor bitişin başladığı yerde. Kısa bir süre yere veya sabit noktaya dalıp giden bakıştan sonra İŞTE ÖYLE ile kardeş aynı zamanda EŞ anlamlı sözcükler dökülüyor dudaktan. Gerisi yalan ve geyik oluyor muhabbetin sonu.
Özlenen se hala özleniyor.
Yok onun üstüne özlenen.
Çok çiviler çakıyor insan beynine, kalbine.
Özlememek için ama olmuyor bazen ne yaparsan olmuyor bazen.
Ne özlenen dönüyor ne de özlenen unutuluyor.
Geriye kalansa sadece çivilerin acısı oluyor bedende kalpte beyinde bir iz bırakıp giderken.
En son ise keşkeler dökülüyor dudaktan.
Dudak pişman değil kullanılmaktan.
Elçiye zeval olmaz diye düşünüyor o sadece.
Keşkelerse arkasına eylemler takıp uzayıp gidiyor hala
YAPMASAYDIM
SÖYLEMESEYDİM
BAKMASAYDIM
larla başlayan ve biten cümleler geliyor gidenlerin ardından. . .
Öle işte can sıkıntısı ile yasıyom bunları of off . . .
| 
